Steeds vaker hoor en zie ik het in mijn omgeving. Scholen en onze maatschappij die nog geen antwoord hebben op hooggevoeligheid. Kinderen krijgen een stempel of een hokje. In mijn ogen hoeven we ze niks aan- of af te leren, hooguit leren er goed mee om te gaan..

Ik hoor het ouders vaak tegen me zeggen. “School vindt mijn kind te lief”. “School vindt dat mijn kind te weinig vriendjes maakt”. “School vindt dat mijn kind te weinig voor zichzelf opkomt”. Vaak wordt het advies gegeven voor een training om bepaald gedrag of vaardigheden aan te leren of juist af te leren. Begrijp me niet verkeerd. Ik heb niks tegen dit soort trainingen. Het kan best baat hebben voor een kind. Alleen heeft hooggevoeligheid in mijn ogen niks te maken met gedrag maar alles met een gave. Zo’n training zou dus geen middel moeten zijn om sociaal gewenst gedrag te stimuleren. Daar zit mijn weerstand én zorgpunt..

Elk kind maakt zijn/eigen ontwikkeling door. Bij hooggevoelige kinderen komt alles intenser binnen. Dat vraagt ook heel veel van een kind. Hoogggevoeligheid is geen aandoening of modehype. Het is een gave die je in je hebt. Bij ieder kind uit het zich anders, van introvert tot juist heel extrovert gedrag. Je kunt hooggevoelige kinderen herkennen. Zij hebben vaak meer moeite om prikkels te verwerken, waardoor ze juist sneller boos, verdrietig of stiller kunnen zijn. Ook zijn hun voelsprieten enorm sensitief, waardoor ze vaak ook gedachtes of intenties van een ander kunnen interpreteren. Vaak gebeurt dit onbewust.

Het is belangrijk om je hooggevoelig kind tools mee te geven waardoor ze prikkels beter kunnen (h)erkennen en daar een weg in zien te vinden. Een balans. Klinkt makkelijk gezegd misschien. En toch ben ik ervan overtuigd dat een ouder hiertoe in staat is. Veelal komen hooggevoelige kinderen uit hooggevoelige gezinnen. Het kan zijn dat je dat als volwassene juist hebt weggestopt en het pure in jezelf, je aangeboren intuïtie en voelsprieten, daarmee dus ook. Juist dan is je hooggevoelig kind een prachtige spiegel voor je of een uitdaging 😉

Vanaf een jaar of zeven wordt een kind zich bewust(er) van zijn/haar positie ten opzichte van een ander (in het gezin of in de klas). Wat een ander denkt of vindt begint belangrijk te worden. Dat is het moment om je kind de boodschap mee te geven dat het iets heel unieks in zich heeft; hooggevoeligheid. Spelenderwijs kun je je kind leren om de rust op te zoeken als het even teveel prikkels binnenkrijgt. Wat dat rustmoment dan is, is per kind afhankelijk. Je kunt je kind ook leren die voelsprieten, dat onderbuikgevoel, in te zetten om zo aan te blijven voelen hoe een ander iets bedoeld. Belangrijk blijft wel om gedachtes te blijven toetsen bij die ander, ter voorkoming dat je kind houding of gedrag misschien verkeerd interpreteert.

Het kind dat ‘zwaar op de hand’ wordt genoemd, kan een kind zijn waarbij emoties van zichzelf of van een ander intens binnenkomt.. Het kind dat “snel de confrontatie opzoekt’, kan een kind zijn wat niet tegen onrecht kan en daarom sterk reageert op (non) verbale communicatie van een ander.. Een kind dat “stil en teruggetrokken” wordt genoemd, kan een kind zijn wat even in zijn/haar eigen wereldje zit om alle prikkels te verwerken.. Een kind dat “weinig vrienden heeft” kan een kind zijn wat al graag investeert in kwaliteit en niet in kwantiteit. Een kind wat “niet voor zichzelf opkomt” kan een kind zijn wat altijd het goede van een ander ziet, zodat het nog niet voor zichzelf wil of durft op te komen.. Het kind wat ”niet aardig of ongeïnteresseerd doet tegen een ander” kan een kind zijn wat aanvoelt dat die ander geen fijne energie of geen goede intenties heeft”..

Bovenstaande kunnen voorbeelden zijn van hooggevoelig gedrag bij een kind. Hoe vaak wordt houding of gedrag met iets anders verward en conclusies getrokken omdat men nog niet zo bekend lijkt met hooggevoeligheid. Deze kinderen zijn met reden op deze aarde en leren ons dicht bij ons gevoel te blijven. Zij hebben vaak geen training nodig, misschien wij wel 😉 We zijn geneigd om ons kind aan te laten passen aan sociaal gewenst gedrag. Misschien wil je dat zelf als ouder, of vraagt school dat van je. Let wel, sociaal gewenst gedrag kan ertoe leiden dat een kind afstand neemt van zijn/haar gevoel en daar later niet meer op durft of kan vertrouwen. Een kind kan dan alleen nog maar bezig zijn met “als ik het maar goed doe in de ogen van een ander”.

Hooggevoeligheid mág er zijn. Een kind zou zichzelf mogen zijn en eens boos, verdrietig of welke emotie dan ook mogen ervaren en uiten. Waar het om gaat is dat je je kind leert met zijn/haar gave om te gaan en het te doseren (voor zichzelf en niet per se voor een ander), zodat je kind niet teveel of te lang in de emotie van zichzelf of een ander blijft hangen. Sommige hooggevoelige kinderen zijn juist heel erg op het welzijn van een ander gericht en vergeten daarbij zichzelf. Ook zij mogen leren dat het goed is om iets voor een ander te doen, maar dat zij ook belangrijk zijn. Zichzelf op plek één zetten. Daar kun je met je kind het gesprek over aangaan. Het gevoel, de emoties, mag er best zijn. Dat mag erkend worden. Belangrijk is een goede balans, zodat je kind er geen last van heeft of krijgt.

Het zou mooi zijn als de maatschappij leert inzien dat wij juist iets te leren hebben van deze generatie (hooggevoelige) kinderen. Hoe vaak hoor je niet dat een volwassene pas op latere leeftijd leert grenzen aan te geven, voor zichzelf op te komen en naar zijn/haar gevoel te luisteren? Eigenschappen die een hooggevoelig kind al in zich heeft, maar wij vaak als ouders of als school proberen te temperen. Herkenbaar?

Hooggevoelig gedrag wordt vaak als ’lastig’ gedrag bestempeld, terwijl het juist een enorme houvast geeft voor de basis van nu voor later. Een kind mag leren dat het zichzelf mag zijn, met respect voor de ander natuurlijk. Zoals ik mijn hooggevoelige dochter ook altijd meegeef die heel hooggevoelig is; “blijf bij jezelf, vind je iets niet leuk of fijn, geef het netjes aan en onthou hoe mooi je talent is dat je van binnen gewoon aanvoelt wie goede of minder goede intenties heeft, zodat je al heel jong leert wie een fijne of minder fijne energie heeft. Dat gaat je nu en later helpen om keuzes te maken vanuit je hart, want dat klopt altijd”..

Liefs, Jootje

Disclaimer: Deze blog bevat op geen enkele wijze medisch of psychisch advies. Raadpleeg altijd een deskundige. Het artikel bevat mijn opvattingen over dit onderwerp.