Ik vertrouw op mij

(Zelf)vertrouwen, één van de belangrijkste bouwstenen voor een kind. Vanaf de basisschool leeftijd, en met name vanaf een jaar of zeven, staat de (mening van de) groep centraler. Het wordt voor een kind belangrijk(er) wat een ander van hem/haar vindt en dat is hét moment om samen aan de slag te gaan!

Kinderen, met name hooggevoelige kinderen, voelen intens en gaan vergelijken. Prestaties van een ander kind kunnen onzekerheid bij zichzelf brengen. Onzekerheid kan gepaard gaan met (faal)angst. “Ik kan het toch niet..” “Ik ben nergens goed in..” Juist op deze (basisschool)leeftijd is het belangrijk levenslessen mee te geven. Kinderen pikken (on)bewust heel veel van je woorden op.

Spelenderwijs je kind meegeven dat ieder kind anders is en dus ook andere kwaliteiten heeft. Je kan jezelf niet met een ander vergelijken, simpelweg omdat je die ander niet bent. Je mag je kind leren dat het uniek is. Vraag eens aan je kind waar het goed in is. Nadenken geeft besef en zelfinzicht. Wedden dat je kind één ding (of meer dingen) kan benoemen? Iedereen heeft namelijk eigen kwaliteiten en talenten.

Leer je kind om trots te zijn op behaalde resultaten, of het nou een 5 of 10 is. Zolang het kind weet dat het zijn/haar best heeft gedaan, creër je (zelf)vertrouwen. In het achterhoofd weet het immers waar hij/zij goed in is. Het kan rust geven om die (prestatie)druk eraf te halen, zodat een kind niet voelt om overal goed in te zijn en hoge cijfers te halen. Dat is ook niet realistisch. Ook niet voor volwassenen. Wie is er nou o-ve-ral goed in? Juist, niemand..

(Zelf)vertrouwen helpt ook om dingen wat anderen zeggen niet binnen te laten komen. Een gezonde zelfwaarde helpt te relativeren, hoe jong ze ook zijn. Het helpt ook om een weerwoord te kunnen geven. Het mooiste voorbeeld kwam recent van dochterlief. Rekenen is niet haar sterkste vak. Toen zij een 6 haalde voor een rekentoets en de rekenwonder uit de klas een 10, probeerde het rekenwonder haar uit te lachen. Want zij had immers een 10 en vond een 6 heel slecht.

“Iedereen is ergens anders goed in. Ik vond de rekentoets erg moeilijk en was supertrots dat ik dan toch een 6 had gehaald. Jij bent goed in rekenen, maar ik heb andere kwaliteiten. En ik denk dat mama ook erg trots op mij is..”

En zo sprak dochterlief tegen het rekenwonder. Ik hoef niet uit te leggen hoé trots ik op haar was! Ze had de kern van mijn boodschappen gehoord. En dat is zo waardevol. Het is ook belangrijk een kind te leren dat anderen soms niet aardig gedragen of reageren en dat ze daar geen invloed op hebben. Waar ze wel invloed op hebben? Hoe ze daar vervolgens zelf mee omgaan. Je kan je kind namelijk niet tegen alles (alle emoties) beschermen. Het loslaten vindt elke dag plaats en zodra de basisschool fase aanbreekt, lijkt het haast alsof je niks anders doet. Je bent namelijk niet (meer) elke seconde van de dag bij je kind. Je wil ze overal voor behoeden, terwijl je verstandelijk begrijpt dat dat niet kan. Zolang je je kind levenslessen & zelfvertrouwen meegeeft, zal het snel(ler) gedrag of woorden van anderen los kunnen laten en niet (te lang) in emotie blijven hangen. Want ook daar heb je zelf de regie in.

Uiteraard is het ook van belang je kind complimenten te geven. Niet eindeloos, want dan kan het als willekeur aanvoelen of als complimenten maken ‘om te maken’. Bewust complimenten inzetten verhoogt het zelfvertrouwen en zelfwaarde van een kind. Complimenten van ouders, leerkrachten en andere belangrijke personen in hun leven hebben enorme waarde.

Zelfvertrouwen helpt dus bij je zelfbeeld en is altijd in ontwikkeling. Blijf je kind liefdevol steunen in hetgeen het doet, zodat de inzet wellicht belangrijker wordt dan het resultaat. En dat zeg ik heel bewust, realiserende dat niet iedereen het met mij eens zal zijn. Want daar lijkt het soms in mijn ogen mis te gaan. Veel ouders, leerkrachten etc. zijn namelijk gefocust op het resultaat dat aan de prestatie samenhangt. Is dat niet de maatschappij van hedendaags waar we onze kinderen onbewust in ‘meesleuren’?

Zeker bij hooggevoelige kinderen kan die prestatiedruk (te)veel worden en (on)zichtbaar iets met hun eigenwaarde doen. Zelfs als je dat niet expliciet uitspreekt naar het kind, zal het kind dat wel aanvoelen. Onthou dat hun radars extra scherp staan. Leg de lat niet (te) hoog en wees alert dat je kind dat ook niet bij zichzelf doet. Zelf probeer ik altijd in te zetten op de inzet. Je best doen. Dat is echt meer dan genoeg. Heeft het kind een positief zelfbeeld (behaald), dan zal het nog meer vertrouwen krijgen in hun kunnen en hard werken. Het zal vertrouwen krijgen om ook weer nieuwe of andere dingen uit te proberen.

Samen met jou als ouder zal het een gezonde basis leggen voor zijn/haar latere leven. Het zal je kind leren om dicht bij zichzelf te blijven, in hun eigen energie en het zal voelen waar ze blij van worden en waar ze goed in zijn. En daar word je als ouder toch ook blij van?

Liefs, Jootje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *