Op de laatste dag van 2019 kijk ik dankbaar terug op 2019. Het was een mooi jaar met weinig hele moeilijke momenten. Volgens mij zijn mijn oneven jaren vaak het fijnste (herkenbaar?), maar dat terzijde..

Ondanks dat het over het algemeen een rustig jaar was, gaf dit jaar toch veel stof tot nadenken. Over de manier waarop ik in het leven sta en wil staan, over het volgen van mijn hart en het loslaten van negatieve energie om me heen. Dit jaar gaf me moed en impulsivititeit. En dat voor een controlefreak 😉

Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer mijn drive tot controle ontstaan is. Ik weet sinds dit jaar wel goed waarom ik mijn (schijn)veiligheid zocht in controle. In mijn leven zijn er dingen gebeurd waar ik geen controle over had. Dingen die me overkomen zijn, hoewel ik niet geloof dat toeval bestaat. Het leven overkwam me terwijl ik andere plannen aan het maken was.

Ik denk dat dat de reden is dat ik hedendaags graag de controle hou, voor zover dat mogelijk is. Het geeft me een bepaald gevoel van invloed, wat ik niet had toen mij dingen ‘overkomen’ zijn. Ik heb keihard teruggevochten in het leven en dat maakt me de vrouw die ik nu ben. Daar ben ik trots op. En toch merk ik dat ik de controle langzamerhand los durf te laten.

Spontaan heb ik in het voorjaar besloten dochterlief een huisdiertje te gunnen. Tot nu toe was ik niet verder gekomen dan de welbekende goudvis. Het is een klein diertje, een dwerghamstertje, maar de eerste stap is gezet. Nog spontaner besloot ik om een reisje naar Griekenland te boeken om daar mijn meisje, temidden van onze Griekse familie, te laten dopen. Twee dingen die hoog op mijn bucketlist stonden, maar waar mijn verstand het vaak van me overnam waardoor ik me er niet toe zette.

En dan heb ik het niet eens over ons reisje naar mijn bucketlist bestemming, Malta. Weet je? Dat wilde ik graag (ATWT fan hè), dus ik heb het ‘gewoon’ gedaan. Na de zomer volgde de ultieme ‘volg mijn hart’ actie door mijn vaste baan na 14,5 jaar op te zeggen voor een te gekke (droom)baan. Ik had de voors en tegens kunnen afwegen, maar dan heb ik bewust niet gedaan. Het enige wat ik heb gedaan is mezelf af te stemmen op mijn gevoel en daar naar te luisteren.

Voor een controlefreak als ik (yes, I confess..) waren deze acties niet alleen heel gedurfd, maar ook telkens een enorme stap uit mijn comfortzone. Die comfortzone hè.. Héél veilig, maar ontzettend belemmerend voor je ontwikkeling en zelfvertrouwen. Ik heb nu geleerd dat keuzes vanuit je hart nooit ‘verkeerd’ zijn. Sterker nog, het voelt alsof er iets geopend is wat tot voor kort gesloten was.

Zelfs op deze laatste dag van het jaar nam de spontaniteit het van me over. Ik moest er hard om lachen overigens, omdat het precies weergaf hoe ik nu in het leven wil staan. We hadden gisteren cakejes gebakken omdat dochterlief en ik gepland hadden om deze rond te brengen bij vrienden als ze toevallig thuis waren. Nadat ik van de week even getroffen werd door een buikgriep, had ik twee dagen geleden dochterlief aangestoken.

Vandaag ging het gelukkig weer beter met mijn meisje, maar ze voelde zich nog niet fit genoeg om de stad rond te rijden om cakejes bij vrienden te bezorgen. Vanochtend hadden we wel een afspraak bij de kapper. Vroeger zou ik denken, we doen het toch want dat hebben we zo gepland. Onze vrienden wisten trouwens van niks. Wat ik heb gedaan? Op hetzelfde plein van de kapper zit ook onze huisarts. Ik heb spontaan twee schalen gepakt en de cupcakes verdeeld. Een schaal hebben we bij onze huisartsenpraktijk gebracht en de andere schaal bij de kapper.

Op naar onze huisartsenpraktijk

We hadden nog een schaal over, maar die hebben we persoonlijk bezorgd bij mijn zus. Dat hadden we haar beloofd en ondanks dat dochterlief nét aan het opknappen is komt ze hier maar al te graag.

De cakejes waren zo niet voor niks gemaakt en we hebben er toch lieve mensen bij onze huisarts en kapper blij mee kunnen maken. Ik had me druk kunnen maken om toch langs al onze vrienden te rijden. Maar dat heb ik niet gedaan. Een klein voorbeeld hoe ik controle leer los te laten. En mocht je me goed kennen, dan weet je dat dit juist een grote stap voor mij is. Controle loslaten is overigens onvermijdelijk als je mama bent, dus dat leer ik nu elke dag wel van dochterlief.

De laatste maand merk ik dat ik meer behoefte heb aan spontaniteit. Ik wil, voor zover mogelijk, niet meer geleefd worden door mijn agenda en afspraken. Dat maakt dat ik onze agenda voor de kerstvakantie nagenoeg leeg heb gelaten. Dat was even wennen, maar zo fijn. Niet omdat ik niet van mijn vriendinnen en van gezelligheid hou. Maar meer omdat ik dingen spontaan wou laten gebeuren. Deze kerstvakantie hangt nu samen aan spontaan ontstane dates en dat voelt zo fijn! Ik krijg kriebels als ik mensen hoor praten over de feestdagen en al hun verplichte afspraken. Iets moet goed voelen. Doe het anders simpelweg ook niet. Volg ook hierin je eigen gevoel en niet wat er van je ‘verwacht’ wordt. Makkelijk gezegd? Vast. Maar weet dat de keuze bij jou ligt. Het is tenslotte jouw leven..

Ik heb hier behoefte aan. Net zoals ik graag mezelf wil zijn, spiritueel als ik ben. Ik wil het niet (meer) verbergen. Het is onderdeel van mijn leven en een deel van wie ik ben. Ik merk dat ik zoveel leer van mijn kind. Ze brengt me diep naar mezelf. Ik ga meer op mijn gevoel vertrouwen. Net zoals ik behoefte heb om me te distantiëren van negatieve energie. Voelt het niet goed, dan neem ik er nu eerder afstand van. Dit jaar was een mooi voorbeeld. En voelt iets niet fijn, dan zal ik het (eerder) uiten. Want ook daar voel ik een behoefte om mijn gevoel meer te laten spreken. Het iets (niet teveel hoor haha) meer loslaten van mijn subtiliteit.

Google je het sterrenbeeld Leeuw, dan kom je er gauw achter dat ‘we’ erg diplomatiek en subtiel (kunnen) zijn. Zonder nu met iedereen ruzie te gaan zoeken in het nieuwe jaar 😉 wil ik ook hierin meer mijn stem laten horen. Het mag er zijn. Ik zoek de bevestiging nu meer in mezelf. En lief blijf ik nog steeds voor de mensen om ons heen die dat ook zijn.

Ik ben mijn ware ik steeds meer aan het hervinden na roerige jaren. En dat is juist het mooie aan mensen, hun authenticiteit. Ergens onderweg verlies je dat als volwassene, niet in de eerdere plaats omdat je dingen meemaakt. Ik wil geen kuddedier (meer) zijn, alhoewel ik dat nooit echt ben geweest. Dat voelt gewoon niet goed. In 2020 wil ik nog meer laten zien wie ik diep van binnen ben. Love me or hate me for who I am. This is me..

Fijne jaarwisseling lieve volgers!

Liefs, Jootje