Hoe vaak hoor ik het niet om me heen? De digitale (online) wereld kent ook zijn nadelen. Steeds meer beseffen we dat er ook een keerzijde is aan het continu beschikbaar willen/moeten zijn. De digitale wereld is ook een snelle wereld. Als ouder vraagt dit om flexibiliteit, maar ook pas op de plaats..

Het gevoel van moéten, dragen we automatisch over op onze kinderen. De (prestatie)druk en snelheid die wij als volwassenen voelen, kent een kind ook. Deze generatie kinderen beleeft een andere (basis)schooltijd dan onze generatie. Dit besef is al het halve werk. Het helpt je om niet helemaal in de flow van alledaags mee te gaan, maar ook zeker ruimte te laten voor jouw normen en waarden.

Prestatiedruk lijkt haast een modewoord. Citotoetsen. Boekbesprekingen & spreekbeurten, liefst in powerpoint. Cijfers. Presteren. Voldoen aan het sociaal wenselijke gedrag. Weerbaar maken voor pestgedrag. Allemaal factoren die de puurheid van een kind kunnen aantasten. Steeds jonger worden ze zich bewust van hun rol binnen de klas, binnen het gezin en binnen deze maatschappij. Het kan hun zelfbeeld maken of breken..

Kinderen kennen hun kwaliteiten en valkuilen, soms al dan niet aangewakkerd door de juf of meester. Wie kent niet de beroemde scène uit De Luizenmoeder over de zon, maan en ster kinderen? De uitdaging in het opvoeden komt op het moment dat je kind zich bewust wordt van zijn/haar omgeving, oftewel de mening van een ander. Het vergelijken van elkaar en elkaars punten. Juist dan is het belangrijk om jouw normen en waarden op je kind over te brengen.

Op dat moment volgt de pas op de plaats. Stop! Ga niet verder voordat je leert jezelf niet te vergelijken met een ander. Dat zou fijn zijn hè, zo’n stopbord. Dat bord, dat is er niet. Toch kun je wel iets doen. Je kind(eren) zelfvertrouwen meegeven (in zichzelf en in hun kunnen), zelfliefde en zelfwaarde. Het is belangrijk je kind te leren dat ze goed zijn zoals ze zijn. Je mag ze laten zien dat iedereen uniek is en dus ook andere kwaliteiten heeft. Het benadrukken en richten op hún eigen kwaliteiten en niet op die van een ander. Zoals dochterlief laatst zo mooi zei..

“Mam, ik had een 7 voor mijn opdracht! Ik was heel trots. Soms haal ik een 9 of 10 en soms een 7 of 6. Maar ik weet dat jij altijd trots op mij bent, want ik kan niet overal goed in zijn toch? Iedereen heeft eigen kwaliteiten, zeg jij altijd”. Ik leer dochterlief om blij te zijn met elk punt, omdat ze er hard voor werkt. Als ik haar dan vervolgens vraag wat ook belangrijk is in het leven, dan roept ze; “een goed karakter!”

Inderdaad, karakter.. Ze had een goed punt en toch probeerde iemand haar te plagen omdat zij een 10 had voor dezelfde opdracht. Het is zó belangrijk voor de basis van een kind dat het leert om naar zichzelf te kijken en naar eigen krachten. Dat maakt ze zoveel krachtiger, sterker en weerbaarder, zodat een ander hen niet (bewust of onbewust) naar beneden kán halen. Wat een ander doet of zegt heb je niet in de hand, wel hoe je er vervolgens mee omgaat. Daarom is het als ouder juist belangrijk om je kind voldoende complimenten te geven, te luisteren naar wat ze zeggen, ze te stimuleren en er simpelweg voor ze zijn.

Opvoeden is elke dag spelenderwijs levenslessen meegeven. Investeren in je kind. Je kind blijven triggeren zodat ze een positief zelfbeeld over zichzelf ontwikkelen en houden. Want dat is wat nu en later telt. Niet wat die ander denkt, vindt of zegt, maar hoe je tegen jezelf aankijkt in die spiegel. En spiegels liegen niet..

Liefs, Jootje