Mijn nieuwe logo!

Ja, het is zover! Hoewel mijn lifestyle blog een échte persoonlijke blog is, hou ik wel van een mooi uitziende blog mét persoonlijk logo. Ik aarzelde ook geen moment om de getalenteerde dochter van een vriendin te vragen dit logo voor me te ontwerpen.

Amber van Ambers Finelines (te volgen op Facebook en Instagram) weet goed de wensen van haar klanten te vertalen én met de nodige eigen inbreng te komen in haar ontwerpen. Ze heeft een goede balans tussen het luisteren naar de klant en het volgen van haar creativiteit. En dat resulteerde in dít logo!

Ik ben er zo blij mee! Het vertaalt précies waar ik en mijn blog voor staan. Dat doel is bereikt en als je me goed kent, dan is het ook wel echt Johanna.

De twee handjes staan voor de naam van mijn logo. In dit geval staan ze voor mijn handen als moeder. De basis van ons gezin. Trots en dankbaar dat ik een kind op deze wereld mocht brengen én dat ze mij heeft gekozen als ouder.

Het hart tussen de twee (moeder)handen staat voor het hart van mijn kind, mijn dochter. Ik draag haar (hart), ik ondersteun en begeleid haar. Het hart zit niet helemaal aan mijn handen vast, omdat ik haar vrijlaat in het ontdekken van wie en wat ze is. Zodat ze later een stabiele en gelukkige jonge vrouw wordt. Opgroeien gaat ook gepaard met loslaten en vertrouwen hebben in je kind(eren).

De witte druppel in het hart staat voor mijn liefde voor etherische oliën. Het vormt een volwaardig onderdeel in mijn leven, waarbij het op meerdere vlakken lichamelijk en geestelijk ondersteunt. Nooit meer zonder olietjes is mijn motto en regelmatig verblijd ik iemand om ook eens kennis te maken met de mooie wereld van (100% pure) oliën.

Tenslotte passen de kleuren zwart, wit en roze perfect bij wie ik ben. Zwart/wit als verwijzing dat het leven niet altijd zwart/wit is. Er is ook een tussengebied, grijs. Het roze hoort gewoon bij mij. In huis heb ik veel roze accessoires, maar op een rustgevende manier. Je wordt er niet door overvallen als je bij ons binnenkomt. Ik ben dol op roze!

En, wat vind je van mijn logo? Ik lees het graag in de comments!

Liefs, Johanna

Welkom in lockdown 2.0..

Na het thuiswerken (waar ik inmiddels soort van aan gewend ben geraakt, alhoewel ik mijn team écht mis) zijn de scholen ook weer dicht gegaan. En heel eerlijk, die zag ik even niet aankomen..

Ik was er niet op ‘voorbereid’, dus ik moest voor mijn gevoel weer heel snel omschakelen. De opstart van zo’n thuisonderwijs ritme is hier in huis – ook deze tweede ronde – weer even een uitdaging voor mijn hooggevoelig meisje en dus ook voor mij. Ik begrijp het wel. Dág, schoolritme.. Dág, plezier met klasgenootjes.. Dág, vaak afspreken met vriendjes en vriendinnetjes.. Hallo, onderwijs op afstand! Hallo, mama als thuisjuf!

Ritme & structuur heeft elk kind wel nodig, net als een uitlaatklep voor hun energie. Nu veel ook dicht is én het tevens winter is, is het wel een uitdaging om de energie goed kwijt te kunnen. Dan is het al gauw verveling en tijdens thuisonderwijs het welbekende ‘snap ik niet’ of ‘kan ik niet’ gevolgd door mokken of zuchten. En dat kan dan weleens even ‘botsen’. Maar dat geeft dan ook weer ruimte om het gesprek met elkaar aan te gaan en samen te kijken hoe we deze lockdown doorkomen.

Ik vind het dan ook belangrijk om dochterlief mee te geven dat ik ook maar een mens ben en het zelf ook niet altijd (beter) weet. Ze mag zien dat ik als ouder ook emoties ervaar, van hetgeen er gaande is maar soms ook van haar houding en gedrag, net zoals zij de ruimte krijgt om bij mij aan te geven wat ze niet fijn vindt. Het is een wisselwerking. We leren van elkaar.

Gelukkig heb ik een meisje die steeds beter leert haar gevoelens te uiten. Alhoewel ik haar emoties haarfijn aanvoel. Het valt ook niet mee, weer vanaf een scherm onderwijs volgen en daarna al dat huiswerk maken, terwijl thuis je rustplek zou moeten zijn. Gelukkig heb ik die balans voor mezelf al gevonden, aangezien ik vanaf half maart al thuiswerk en welgeteld maar één keer naar kantoor ben geweest. Een (hooggevoelig) kind heeft soms net even wat meer tijd nodig om te schakelen en alles komt nu eenmaal extra (hard) bij ze binnen. Denk maar niet dat ze niks meekrijgen. Deze nieuwetijdskinderen zijn, net als ons, niet voor niets nú op deze aarde. Ze zijn onze spiegel.

Dankbaar ben ik dat ze haar paardrijden nog wel heeft. Als dat nu ook weer niet door mocht gaan, dan was ze echt heel verdrietig geweest. En ik ook. Dat gun je je kind gewoon niet. Met vallen en opstaan komen we er wel. Na één dag thuisonderwijs lijkt het ritme er al in te zitten. Dochterlief weet dat ik er voor haar ben en haar daar waar nodig help. Ook fijn dat ik haar ook echt kan ondersteunen met rekenen, niet mijn sterkste vak vroeger. Groep 6 lesstof kan ik nog wel handelen 😉

We komen er wel, met soms een traan en vaak een lach. Gelukkig hebben we elkaar nog, onze dierbaren (die we gelukkig nog wel zien!) en zijn we gezond. Én ik heb mijn etherische oliën. Wat zou ik juist nu zonder ze moeten..? Heel veel Hoger hart, Balans, Grounding en Peace and Calming in de diffuser. Wat ik deze lockdown anders ga doen dan de eerste? Nog meer loslaten. Geen ‘strijd’ om huiswerk, mocht het een dag niet gaan. Wat vandaag niet (af) komt, lukt morgen wel. Pick your battles.. We gaan er een relaxte periode van maken. Want er is ook heel veel niet geannuleerd. We kunnen nog steeds op visite bij onze dierbaren, samen spelletjes spelen, Netflixen, naar buiten, naar de speeltuin, fietsen, de natuur in, onderweg naar een ‘to go’ voor een koffie, ijsje of een burger én brievenbus verrassingen versturen naar lieverds.

Ik heb dochterlief beloofd dat we een sneeuwballengevecht gaan houden, nu er is voorspeld dat er een pak sneeuw gaat vallen hier in Brabant. Wie het kleine niet eert.. Dat is denk ik de levensles achter deze lockdown. Ik weet het (maar wist het eigenlijk al). En toch kan ik ook verlangen naar het moment dat we buiten de deur weer wat meer samen kunnen ondernemen, maar ook met familie, vriendinnen en collega’s. En ja, ik mis ook mijn me-time, dus dat probeer ik vooral in de vroege ochtend of late avond te nemen.

Tot die tijd maken we er het beste van en onthou ik de mooie woorden van dochterlief; “mam je bent niet perfect, maar je bent wel fantastisch”. Fantastisch is het nieuwe ‘perfect’, want perfectie bestaat niet. De eerste perfecte ouder moet nog geboren worden. Ik streef (gelukkig) al heel wat jaartjes geen perfectie meer na. Als (bijna voormalig) controlfreak laat ik steeds meer los waar ik geen invloed op heb en probeer een positieve mind en vibe te houden. En ondertussen leer ik van mijn wijze dochterlief dat goed écht goed genoeg is..

Liefs, Johanna


Daag 2020..

2020, bedankt mooi jaar van..

.. Gezondheid voor ons en onze familie..
.. Groei & wijsheid bij mijn meisje, die ouder wordt, steeds meer dingen begrijpt, haar liefde, licht, normen en waarden uitstraalt en haar eigen weg vervolgd richting het tienerschap..
.. Onze Griekse familie dichterbij dan ooit – ook al wonen ze in Griekenland en Amerika en hebben we ze dit jaar niet kunnen zien – omdat onze hartsverbinding sterker was (is) dan ooit..
.. Dankbaarheid dat ik een baan heb waar ik mijn hart, passie en voldoening in kwijt kan..
.. Mijn spirituele groei, iets wat ik mag uitdragen in (en uitstralen naar) deze wereld en waar ik me niet (meer) voor hoef te schamen..
.. Persoonlijke inzichten & kennis vergaren die me dichter brachten bij wie en wat ik wil zijn en bij de keuzes die ik in het leven maak..
.. Nieuwe (online) ontmoetingen en verdieping in bestaande (offline) vriendschappen..

2020, dáág jaar van..

.. Angst, want hoewel ik in het begin van dit bizarre jaar even leefde in angst, besefte ik al gauw (nogmaals mijn levensles die dit jaar omhoog kwam) dat ik jaren geleden ook keuzes maakte vanuit angst en angst is écht een slechte raadgever..
.. In eerste instantie niet naar binnen durfde te gaan om naar mijn eigen gevoel, mijn innerlijk weten en intuïtie te luisteren door een overload aan informatie..
.. .. Het niet nogmaals in een persoonlijke valkuil trappen en wederom voor mezelf en onszelf kiezen, op meerdere vlakken..
.. Onverdraagzaamheid. Mijn waarheid is niet jouw waarheid. Jouw waarheid is niet mijn waarheid. Iedereen bewandelt zijn/ haar eigen pad en leert de levenslessen die hij/zij moet leren. De mate en het tempo waarin iemand leert is een uniek proces. Heb respect voor (de beleving, het gevoel en de mening van) een ander, ook al is dit niet jouw waarheid..

Laatste zei ik tegen een lieverd; maar ik ben slechts één persoon. Hoé kan ik in mijn eentje deze wereld verbeteren?! “Door jouw liefde & licht te delen en uit te stralen, want door goed voorbeeld maken we de aarde weer liefdevoller, lichter, vredevoller en verdraagzamer”. Ze heeft gelijk. Goed voorbeeld, het delen van inzichten, een liefdevol woord, een gebaar, een kaart en/of een cadeautje.. Schijn joúw liefde en licht over je dierbaren, hou je energie en vibe hoog, blijf begripvol positief & zorgzaam, laat het licht (weer) toe in je hart en draag daarmee (on)bewust bij aan nóg meer liefde op (en voor) de wereld.

Bedankt voor het vertrouwen in mij en mijn blog het afgelopen jaar. Ik ben zó blij dat ik de keuze heb gemaakt geen commerciële blog meer bij te houden, maar back to basic ben gegaan door het bij een persoonlijke blog te houden. Elke reactie dat ik iemand heb geraakt met mijn verhalen is voor mij zo waardevol, want dat is precies hetgeen ik voor ogen had en heb met het schrijven. Want dit voelt als mijn missie in het leven en bijdrage aan de wereld. Een betere wereld begint bij jezelf.. Fijne jaarwisseling en tot in 2021! 🥂

Even bijkletsen

Als ik kijk naar de vorige post, dan is het inderdaad weer even tijd om bij te kletsen. Zoals jullie weten, is en blijft bloggen een hobby en zal ik bloggen op gevoel. Je zult (vooralsnog?) geen wekelijke artikelen vinden op mijn blog. Schrijven moet voor mij vooral leuk blijven..

Het zijn intense weken (geweest) hier in huis, wat veel van mijn aandacht en tijd heeft gevraagd (overigens met alle liefde uiteraard). “A mother’s instinct is worth more than a medical degree”. Als ik iets mag adviseren, dan is het bovenstaande wel. Je hebt niet voor niks een intuïtie en (onderbuik)gevoel. Deze is écht heel krachtig.. Mijn tip; laat regelmatig de waardes van jouw vitamines & mineralen (en die van je kids) checken. Ongemerkt kun je ergens tekort op hebben, zonder dat je er nog (al teveel) last van hebt. Al dan niet gevolgd door een uitgebreide bloedtest. Een APK. Het is zo gewoon voor een auto, maar zeker ook erg belangrijk voor je lijf.

Met een vriend had ik een gesprek over verstand & gevoel. Waar hij de weg van het verstand kiest, kies ik juist steeds vaker de weg van mijn (onderbuik)gevoel en intuïtie; mijn innerlijke stem & ziel. Je hebt veel wijsheid in je, alleen herinner/weet je het vaak nog niet óf durf je er simpelweg niet op te vertrouwen. Wat overigens heel logisch is. Je verliest gedurende je kinderjaren het contact met boven én met binnen. Gewoonweg omdat ons wordt geleerd, vanuit thuis, het onderwijs en de maatschappij om (vooral) vanuit je verstand te leven. Die onbevangenheid en puurheid, die vervaagt naarmate je ouder wordt. Maar er is ook goed nieuws! Je kunt het weer gaan horen en voelen. Wat je ook kiest, kies vooral de weg die voor jou fijn voelt. Laat je weg alleen niet bepaald worden door angst en onzekerheid. Vertrouw op je (innerlijke) zelf.

Terwijl ik dit typ, is het buiten nog donker en stil. Regelmatig wordt mij de vraag gesteld hoe ik in dit gebeuren sta. Ik deel er bewust niet veel over op mijn Social Media, omdat ik van mening ben dat mijn blog niet politiek getint mag zijn. Bovendien ben ik hier niet op aarde om een ander te overtuigen van mijn waarheid. We hebben allemaal onze eigen levenslessen te leren en hebben er allemaal voor gekozen om juist in deze tijd hier op aarde te zijn. Iedereen heeft de verantwoordelijkheid over zijn/haar leven, denkwijzen, keuzes en levenslessen. Dat is je eigen proces waar je doorheen moet gaan.

Waar ik wél een bijdrage kan en wil hier op aarde, is om jou met mijn blogs te motiveren en te inspireren om weer (zoals je als kind al deed) vanuit je hart te gaan leven. Om je innerlijk kracht en stem (weer) te omarmen en jouw gevoel (weer) te leren vertrouwen. En ik hoef je niet mee te nemen in het wereldwijde gebeuren. Dat is namelijk een voordeel van internet. Je hebt behoorlijk wat informatie tot je beschikking. En ik begrijp dat het veel is, soms ook confronterend en haast niet te bevatten, maar absoluut de moeite waard. Hoe meer je leeft vanuit jezelf, hoe dichter je bij ‘de waarheid’ komt. Je voelt dan steeds meer wat en wie goed en niet goed is. Het is wel een innerlijke reis waar je voor open moet durven te staan, omdat je vaak gevormd bent door (aan)geleerde denkpatronen, overtuigingen en ‘waarheden’.

Voor mijzelf is het – vooral nu – belangrijk mijn eigen pad verder te volgen en dicht bij mezelf en bij wat ik voel & weet te blijven. Me niet uit balans laten brengen door meningen en invloeden van buitenaf. Dat is voor mij een welbekende valkuil. En ik begrijp dat dit aspect, juist nu, misschien lastiger is dan ooit. Je wil je misschien niet afgewezen voelen door een ander. Maar weet dat je niet alleen bent en geholpen wordt. En je mag altijd vragen om hulp aan je engelen. Ze zijn er voor je. Jaren geleden had ik dit niet eens zo durven te typen, omdat spiritualiteit een taboe was. Misschien nog wel een beetje..? Maar ik weet en heb meerdere malen ervaren dat er meer is tussen hemel en aarde, dus ik wil niet langer verbergen wie en wat ik ben. Een oude ziel die ondanks alle innerlijke wijsheid genoeg levenslessen heeft gehad waar ik sterker uit ben gekomen en dichter bij mezelf ben komen te staan. Ik had al die ervaringen, mensen en situaties nodig om me weer te herinneren wie ik ben.

Nu, op mijn 40e, durf ik eindelijk mijn ware pad en missie te volgen en voel me gelukkig met wie ik ben, met wie en wat ik heb en met het werk wat ik mag uitoefenen. Ik ben ook niet meer ‘bang’ om mijn mening uit te spreken als hier naar gevraagd wordt. En dat maakt dat ik steeds meer besef hoe en vooral met wie ik mijn pad wil vervolgen. Dat besef komt niet zonder loslaten, dus her en der laat ik mensen, denkpatronen en overtuigingen los. Een mooi en noodzakelijk proces.

2020 is mijn jaar van bezinning en rust. Ik focus me op de mooie inzichten die deze wereldwijde uitdaging me heeft brengt en leef in liefde & licht. Ik probeer mijn trilling hoog te houden en richt me op positiviteit. Nu moet ik overigens wel bekennen dat met name de ‘hoger hart’ en ‘balans’ olie van De Groene Linde en de ‘Abundance’ en ‘Peace an Calming II’ olie van Young Living me hierbij ondersteunen. Ze geven mij en mijn hart letterlijk verlichting.

Nog een week en dan heeft dochterlief kerstvakantie. Hoewel er vast na komende dinsdag minder mogelijk zal zijn, is het mijn uitdaging om er juist veel uit te halen deze vakantie. Kinderen herinneren zich later echt niet alle details van hun jeugd, maar wat ze zich wél zullen herinneren is het gevoel, de aandacht en de liefde in huis. Maak er een mooie tijd van samen met je dierbaren. Kijk niet wat er niet mogelijk is, maar geniet van de kleine dingen die door de ogen van een kind juist heel waardevol zijn. Hele fijne feestdagen en wees lief & mild voor jezelf en voor een ander..

Liefs, Johanna

Leef je beste leven

Vanochtend kreeg ik een compliment over mijn goede balans tussen werk, privé en mijn inzet voor mijn Engelse cursus & huiswerk! Vanavond vertelde mijn meisje op bed dat ze zich geen betere moeder kon wensen. Je snapt, mijn dag kon (en kan) niet meer stuk..

Inmiddels is mijn dametje nét negen jaar en heb ik dus al wat jaren ervaring als single werkende moeder. Ik denk dat iedereen zijn/haar uitdagingen in het leven heeft, ongeacht of je alleenstaande ouder bent en ongeacht of je überhaupt ouder bent of niet. Elk mens kent uitdagingen. Niemand wordt helaas ‘gespaard’.

Als ouder (sowieso als mens) is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Dat geldt áltijd, maar zeker als je ouder bent van een hooggevoelig kind. Zij pikken alles haarfijn op. Van (non) verbale communicatie tot je (diepgewortelde) emoties. Zelfs een glimlach op je gezicht kan hen er niet van weerhouden tóch dwars door je heen te prikken en aan te voelen hoe het écht met je gaat om vervolgens te gaan spiegelen.

Of ik alle ballen omhoog hou? Dat las je al uitgebreid in een eerdere blog. Ik probeer vooral de belangrijkste ballen hoog te houden; het welzijn van mijn kind en mezelf, quality tijd, werk en me-time (alleen, met familie en met vriendinnen). Dat zijn als het ware mijn speerpunten. Mijn focus punten.

Sommige ballen laat ik bewust vallen en sommige ballen besteed ik uit. Zoals boodschappen doen en shoppen. Ik probeer zoveel mogelijk online te regelen, zodat ik die tijd en energie in ons en in mijn werk kan steken. Noem het luxe. Ik noem het efficiënt omgaan met de spaarzame tijd en energie die ik per dag heb. Vergeet niet dat je één potje energie per dag hebt en deze zo goed mogelijk dient te verdelen over de hele dag.

Ik vind het prettig om dingen uit te besteden die niet per se door mijzelf gedaan hoeven te worden. De zogeheten energievreters laat ik liever los. Net zoals ik mensen heb losgelaten die (mijn) energie kosten. Het klinkt heel logisch, maar stiekem houden we nog teveel vast aan hetgeen onze energie (on)bewust opslurpt. Ongeacht of het nu gaat om werk, relaties of vriendschappen. Doe wat je leuk vindt als werk en waar je plezier en voldoening, dus energie uithaalt. Hoeveel mensen klagen niet over hun werk. Neem het roer zelf weer over en ga (weer) iets doen wat dicht bij jou ligt. Ga in je vrije tijd ook om met mensen die je oprecht leuk vindt, waar het contact een tweerichtingsverkeer is en die je dus plezier en energie geven. Het lijkt heel simpel, toch?

En heel belangrijk; plan bewust je me-time momenten in. Voor mij verschilt het per keer waar ik behoefte aan heb. Soms vind ik het fijn om op een vrije dag af te spreken met een vriendin en soms kies ik dan bewust voor een momentje alleen. Muziek luisteren, shoppen (lees: rondstruinen), bloggen of een tijdschrift lezen. Ook de avonden, als dochterlief op bed ligt, zijn mijn momenten om op te laden.

Cliché, maar het begint allemaal bij jezelf. Een soort reset van je leven, van (oude) patronen die je wellicht gewend bent of die je zo aangeleerd zijn. Je mag zijn wie je bent. Laat zien waar jij behoefte aan hebt en kies bewust voor jezelf. Stel grenzen. Leef de beste versie van jouw leven. En dat leven, dat zal altijd wel met vallen en opstaan zijn, met mooie en minder mooie momenten, maar dat geeft niet. Dat hoort erbij. Leer van lessen, laat ze je sterker maken, geniet intens van de geluksmomentjes en word (weer) wie je diep van binnen bent.

Rust in je hoofd, rust in je gezin en rust in huis. Dat vormt de basis van jouw leven. Wees niet bang, de juiste mensen zullen op je pad blijven. En onthou; je hoeft en kunt niet alle ballen omhoog houden. Hou de belangrijkste ballen omhoog, geef de uit te besteden ballen uit handen en laat de ballen die je energie kosten vallen..

Liefs, Johanna

Haakprojectje voor mijn diffuser + WIN

Toen ik mijn diffuser wou opleuken, heb ik geen seconde getwijfeld. Dat wou ik graag overlaten om mijn getalenteerde vriendinnetje Monique. Een echt haaktalent.


Ze heeft al diverse haakprojecten voor mij gedaan, voor mezelf of om weg te geven als cadeau. Neem maar eens een kijkje op haar site om haar veelzijdigheid te zien. Ze maakt de meest mooie creaties. Wat ik ook zo fijn vind aan haar, is dat ik aan een half woord genoeg heb als ik haar een haakverzoek geef. En dat is niet alleen omdat we al jaren vriendinnen zijn. Ze luistert écht naar de wensen van haar klanten. Afgelopen vrijdag heb ik mijn diffuser en de diffuser hoesjes bij haar opgehaald en ik was laaiend enthousiast. Wat een schatjes.. Precies wat ik bedoelde! Ook dit project heeft ze succesvol opgeleverd.


Een echte MbyMoon voor de diffuser? Wie wil dat nu niet? Dat gun ik joú ook! En daarom heb ik, samen met haar, een te leuke winactie bedacht. Bij minimaal 100 volgers/likers op mijn Facebook pagina geef ik een hoesje weg voor je diffuser. Je mag uit 1 van deze 3 roze schatjes kiezen, maar Moon kan ze uiteraard ook maken voor een ander type diffuser en/of een andere kleur/patroon.

Like mijn Facebook pagina en laat in een reactie hieronder of op mijn Social Media weten dat je meedoet en welk hoesje je kiest of dat Monique er een speciaal voor jou mag haken! 

Liefs, Johanna

Even bijkletsen!

Woensdagochtend. Dochterlief is aan het logeren bij haar tante en oom. Terwijl ik voor mijn doen heb uitgeslapen en wakker word van een app, besluit ik onder het genot van een kopje koffie de vlog van Kellycaresse te kijken.

In haar vlog gaf ze openhartig (als altijd) aan tegen welke uitdaging ze aanloopt nu in corona tijd. Ik moest spontaan een traantje laten. Een deel van haar verhaal herken ik, het stuk over het missen van gebeurtenissen als ouder. Laat ik even voorop stellen dat mijn blog geen politieke tint heeft of zal krijgen. Ik blog vanuit gevoel, niet vanuit de intentie om anderen ergens van te overtuigen. Er is al teveel verdeeldheid. Iedereen heeft een eigen gevoel en waarheid. En iedereen kent eigen uitdagingen op dit moment. Ongeacht aan ‘welke kant’ je staat (dat is al naar om zo te benoemen). Ik ga ervanuit dat we uiteindelijk hetzelfde doel hebben; weer ‘gewoon’ door met leven in goede gezondheid met de liefde van onze dierbaren.

Kelly raakte een gevoelige snaar. Ik moet zeggen dat ik me – voor mijn doen – vrij goed aanpas. Het thuiswerken en het minder buiten de deur kunnen doen gaat me goed af. Waar ik wél moeite mee heb als ouder is dat ik momenten mis van mijn dochter. Momenten die je niet meer kunt inhalen. En dat, dat is niet altijd makkelijk te accepteren.

Over een weekje wordt mijn meisje alweer negen jaar. Zoals heel 2020 zal ook haar verjaardag er anders dan anders uitzien. En ik moet bekennen dat dit meer met me doet dan ik oorspronkelijk had gedacht. Ik moest al wennen aan het feit dat ik momenten in de klas mis, nu je als ouder niet verder dan het schoolplein mag komen. Als klassenouder heb ik dan wel weer het geluk dat ik na elke vakantie in de klas mag zijn voor de luizencontrole. Ik zal ook optimaal genieten van deze momenten. Ook op de manege zie ik haar al een paar weken niet meer rijden. Ik mis haar trotse blik als ze zelfverzekerd op een pony door de binnenbak rijdt. Zoals ik laatst al zei tegen een vriendin. Dit soort momenten krijg je nooit meer terug. Tijd kun je niet inhalen of kopen..

Afgezien daarvan, ik ben tenslotte volwassen, wordt er een enorm beroep gedaan op het aanpassingsvermogen van kinderen, zoals een collega het gisteren al treffend zei. Niet naar school. Online onderwijs. Geen sociale contacten. Wel weer gedeeltelijk naar school, waarbij de klas en vrienden dus gesplitst werd. Vakanties en andere leuke dingen die niet doorgingen. Niet naar de manege. Dat was voor dochterlief het ergste. Toen wel weer naar de manege, maar zonder mama en oma achter het glas om trots haar vorderingen te bewonderen.

Ja, we vragen als maatschappij even heel veel van elkaar. Zeker ook aan kinderen. En nee, dit is geen moment tot discussie. Het gaat mij even om het beschrijven van mijn gevoel. Nog even afgezien van feiten en meningen. Puur mijn gevoel. Terwijl we gisteren over straat liepen, hoor ik mijn dochtertje zeggen; “mama, ik mis door de mondkapjes de blik en de glimlach van mensen”. Die kwam wel even binnen. Daar had ik nog niet bij stilgestaan, wat dit nieuwe tijdelijke straatbeeld voor effect op mijn kind had. Je hebt gelijk schat, ik mis dat ook. Het komt goed schat, fluister ik haar gerustgesteld toe.

Als mama ben ik ongelofelijk trots op mijn dochtertje, op haar aanpassingsvermogen, op haar flexibiliteit en op de zelfstandigheid die ze de afgelopen tijd heeft laten zien. Als ik naar haar kijk, dan voel ik nog meer de innerlijke kracht om elk steentje bij te dragen wat binnen mijn vermogen ligt om mijn kind, en alle kinderen, weer een ‘gewoon’ normaal te geven. En wat betreft haar verjaardag? Visite nodig ik uit, mits de maatregelen niet nog meer verstrengen. Dat wordt dan haast een week visite om het per dag toegestane aantal niet te overschrijden. Op Facebook heb ik familie en vrienden gevraagd om haar een kaartje te sturen, zodat ze zich op haar verjaardag zelf méér dan jarig voelt. Dat verdient ze. Dat verdient elk kind. We hebben het maximale al van ze gevraagd de afgelopen tijd. Staan we hier genoeg bij stil?

Wees lief en begripvol naar jezelf, naar je kind(eren) en hou vol. En krop je emoties niet op. Je mag best even balen, boos zijn of verdrietig zijn. Blijf er alleen niet te lang in hangen. Denk in liefde & licht en blijf krachtig en positief. Geef juist nu je kind(eren) belangrijke levenslessen mee voor later. En vergeet niet om trots op je kind(eren) te zijn. Ze zijn op dit moment onze grote spiegel. Luister goed naar wat ze te zeggen hebben, zodat ook jij weer dicht(er) bij je gevoel en intuïtie komt.. Toi toi toi!

Liefs, Johanna

P.s: Wil je graag jezelf of iemand anders even in het zonnetje zetten? Iemand die het verdiend? Want zeg nou zelf, wie verdient er nu niet een oppeppertje? Doe nog gauw mee met mijn winactie (zie vorige blog). Hopelijk kunnen we met elkaar meer positiviteit, liefde en licht de wereld in sturen..

Uitdaging in corona tijdperk

Nu ik dit schrijf is het inmiddels hartje herfst en heb ik zo’n vermoeden dat we nog wel even in deze rare tijd zullen leven. “Elk nadeel heb zijn voordeel”, zei de legende eens zo wijs. Deze periode brengt mij inderdaad vele voordelen en inzichten. Daarover meer in een andere blog. Voor nu wil ik als HSP’er even stilstaan bij mijn grootste uitdaging op dit moment.

Deze blog heeft overigens geen politiek getinte inslag, dus ik zal het vooral bij mijn gevoel houden. Los daarvan weet ik dat er veel meningen en feiten zijn over dit onderwerp, alleen is dat niet een kant die ik in mijn blog wil benadrukken. Ik wil wél meegeven dat het juist nu belangrijk is om elkaar te accepteren en te respecteren. Veroordeel een ander niet om zijn/ haar gevoel en mening, maar ga het gesprek aan in plaats van de aanval.

Als HSP’er heb ik gemerkt dat het digitale leven mij beperkingen geeft. Niet in het überhaupt kunnen werken thuis. Ik heb gelukkig werk waarbij ik mijn taken prima thuis kan uitvoeren. Het is eigenlijk precies zoals mijn Engelse leraar vorige week al zei. Jij hebt het nodig om mensen te zien, hun vibe op te pikken en naar hun non verbale communicatie te luisteren.

Toen hij dat zei, vielen voor mij wat puzzelstukjes in elkaar. Hij sloeg de spijker op zijn kop! Ineens besefte ik waarom ik online vergaderen en cursus volgen lastiger vond (en vind) dan face to face interactie. Het had niets te maken met het feit dat ik niet graag tegen mijn evenbeeld kijk in de camera 😉 Gelukkig maar haha! Nee, ik mis het contact, het échte contact..

Diegenen die mij goed kennen, weten dat ik in het leven vooral acteer en reageer op non verbale communicatie en vibes. Ik voel iemands stemming en intonatie aan en daarmee kan ik dingen oppikken. En dat lukt me gewoon minder via het scherm! Wel heb ik overigens door de jaren geleerd om dat gevoel bij die ander te toetsen, zodat ik niet teveel aanneem of invul..

Ik let zelden op (de inhoud van) de woorden van een ander, maar des te meer op hoé die woorden worden uitgesproken en welke energie die persoon vervolgens uitstraalt. Gesproken woorden kunnen namelijk heel anders (soms zelfs misleidend) zijn. Anders dan het gevoel dat een ander eigenlijk wil uitspreken. En daarom let ik als HSP’er juist op het non verbale. Lichaamstaal en vibe liegen namelijk nooit, heb ik ervaren. Zo kan ik oppikken of het echt goed met iemand gaat bijvoorbeeld.

Dus ja, social media en het digitale tijdperk kennen voordelen, zeker ook in deze tijd, maar voor mij biedt het ook nadelen. En dan nog afgezien van het feit dat ik een sociaal dier ben en het fijn en inspirerend vind om mensen om me heen te hebben. Ik krijg er energie van!

Deze (digitale) aanpassingen in mijn dagelijks leven maken dat ik in deze tijd – naast nog natuurlijk álle berichtgevingen, feiten en meningen – soms best overprikkeld kan raken en mensen niet meer kan ‘lezen’. Ik probeer alles wat er gaande is daarom te doseren en te filteren. Meer dan ooit leer ik ook om naar mijn gevoel te luisteren en las ik veel meer me-time momenten in. Ik heb het zeker nu nodig om weer op te laden.

Inmiddels heb ik mijn weg gevonden om deze tijdelijke nieuwe dagritme en (digitale) sociale contacten op een manier vorm te geven dat het mij energie geeft, dat ik ze op een andere manier leer ‘lezen’ én belangrijker, dat ik het échte contact met mensen niet verlies. Een balans tussen tijd met anderen en bewuste tijd met/voor mezelf. Die momenten met mezelf brengen me weer even terug naar het hier & nu en geven me mooie inzichten over mijn leven en wat ik nog uit het leven wil halen.

Terwijl ik de blog met een uitdaging begon, besef ik nu dat ik deze post juist positief eindig. Want alle voor- en nadelen brengen mij eigenlijk terug op één conclusie. Deze hele situatie heeft me eigenlijk uit mijn vaste routine, uit mijn comfortzone en uit mijn bestaande denkpatroon gehaald. En dat voor een lichte controlfreak.. Een grote reset van mij als persoon. Ik ben mezelf (en wat ik wil en belangrijk vind) aan het herontdekken. En dat kan niet altijd even leuk zijn voor een ander of juist wel. Ik hecht namelijk meer dan ooit aan mijn vriendschappen. De band tussen mij en mijn echte vriendinnen is nóg sterker geworden. De grote man gelijk. Elk nadeel heb zijn voordeel..

Liefs, Johanna